Metoda pozostałościowa pozwala na oszacowanie maksymalnej wartość gruntu, za jaką potencjalny inwestor może nabyć nieruchomość w jej obecnym stanie w powiązaniu z przewidzianym do realizacji projektem inwestycyjnym.

Metodę pozostałościową stosuje się przy określaniu wartości nieruchomości, podlegającej akcji rozwojowej, jeżeli nieruchomość może być przedmiotem zabudowy, rozbudowy, modernizacji lub innych ulepszeń. Wartość nieruchomości można określić dla samego gruntu, dla gruntu wraz z jego częściami składowymi przed ich ulepszeniem lub osobno dla części składowych gruntu. Znajduje ona zastosowanie przy analizie i sporządzaniu projektów deweloperskich dla nieruchomości. Są to sytuacje wymagające na ogół określenia wartości poszczególnych części składowych nieruchomości tzn. określenia wartości gruntu bądź obiektów budowlanych w wartości całej nieruchomości.

Wartość nieruchomości ustala się jako różnicę między wartością, jaka osiągnie nieruchomość po zrealizowaniu planowanej inwestycji, a wartością kosztów związanych z realizacja projektu inwestycyjnego (koszty budowy, projektowania i nadzoru, koszty uzyskania finansów oraz przewidywany zysk dewelopera). Pozostałość to wartość nieruchomości w jej obecnym stanie, na dzień sporządzania wyceny.